من از خدا خواستم كه پليدي هاي مرا بزدايد، خدا گفت : نه. آنها براي اين در تو نيستند كه من آنها را بزدايم. بلكه آنها براي اين در تو هستند كه تو در برابرشان پايداري كني. من از خدا خواستم كه بدنم را كامل سازد، خدا گفت: نه. روح تو كامل است. بدن تو موقتي است. من از خدا خواستم به من شكيبائي دهد. خدا گفت: نه. شكيبائي بر اثر سختي ها به دست مي آيد. شكيبائي دادني نيست بلكه به دست آوردني است. من از خدا خواستم تا به من خوشبختي دهد. خدا گفت : نه من به تو بركت مي دهم. خوشبختي به خودت بستگي دارد. من از خدا خواستم تا از درد ها آزادم سازد.خدا گفت : نه. درد و رنج تو را از اين جهان دور كرده و به من نزديك تر مي سازد. من از خدا خواستم تا روحم را رشد دهد. خدا گفت : نه. تو خودت بايد رشد كني ولي من تو را مي پيرايم تا ميوه دهي.

زندگي زيباست ... و هر روزش آغازي دوباره براي استفاده از فرصت ها و جبران گذشته... زندگي زيباست ... به سادگي و لطافت شبنمي نشسته بر برگي سبز ... و با اندكي زبري به زبري حاشيه هاي برگ رُز ....و اما با دور نمايي زيبا و فراموش نشدني، با صحنه هاي رنگارنگ و دل نشينش ... بي سايه ... بي غم و با اندكي پستي و بلندي ... كسي چه مي داند ؟ هميشه انگونه كه ميخواهيم نيست ... و هرچه ميخواهيم به دست نمي آيد ... اما زندگي همچنان زيباست ...